عُصْبَه

وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ «عُصْبَه» (بر وزن لقمه) در اصل از مادّه «عصب» به معناى رشته هاى مخصوصى است که عضلات انسان را به هم پیوند داده و مجموعه آن سلسله اعصاب نام دارد، سپس به جمعیتى که با هم متحدند، پیوند، ارتباط، همکارى و همفکرى دارند «عصبه» گفته شده است. به کار رفتن این واژه، نشان مى دهد که توطئه گران در داستان «افک» ارتباط نزدیک و محکمى با هم داشته و شبکه منسجم و نیرومندى را براى توطئه تشکیل مى دادند. بعضى گفته اند: این تعبیر، معمولاً در مورد ده تا چهل نفر به کار مى رود. اما مفهوم این واژه در سوره «قصص» با توجّه به این که «عُصْبَه»، به معناى جماعتى است که دست به دست هم داده اند و نیرومندند، و همچون اعصاب یکدیگر را گرفته اند، روشن مى سازد که حجم جواهرات و اموال گران قیمت «قارون» چقدر زیاد بوده است.(1)