عکابة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عکابة. [ ع ُ ب َ ] (اِخ ) شعبه ای از بنی رکب منشعب از قبیله ٔ بنی اشعر. (تاریخ قم ص ٢٨٣).
عکابة. [ ع ُ ب َ ] (اِخ )ابن صعب بن علی بن بکربن وائل، از عدنان . جدی است جاهلی، و ذهل بن شیبان و تیم اﷲبن ثعلبة از نسل اویند. (ازالاعلام زرکلی به نقل از جمهرةالانساب و نهایةالارب ).