عیدیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیدیة. [ دی ی َ ] (ص نسبی ) نجائب عیدیة؛ شتران نجیب منسوب بسوی عید، نام فحل . یا منسوب بسوی عیدبن ندغی بن مهرةبن حیدان . یا بسوی عادبن عاد یا عادی بن عاد. یا بسوی بنی عیدبن آمری . (منتهی الارب ). و رجوع به تاج العروس شود.