عیشکاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیشکاه . [ ع َ / ع ِ ] (نف مرکب ) عیش کاهنده . کم کننده ٔ عیش : من و عشق تو شاخ و برگ یک لختیم در معنی بلی خویشی بود با غم فزایان عیشکاهان را. طالب آملی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیشکاه . [ ع َ / ع ِ ] (نف مرکب ) عیش کاهنده . کم کننده ٔ عیش : من و عشق تو شاخ و برگ یک لختیم در معنی بلی خویشی بود با غم فزایان عیشکاهان را. طالب آملی (از آنندراج ).