عین الملک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عین الملک . [ ع َ نُل ْ م ُ ] (اِخ ) حسین بن شرف الملک رضی الدین ابی بکر اشعری، ملقب به عین الملک و فخرالدین، از اولاد ابوموسی اشعری . وی ابتدا وزیر ناصرالدین قباجة (٦٠٢ - ٦٢٥ هَ . ق .) بود و بسال ٦٢٥ که ناصرالدین قباجه با شمس الدین التتمش (٦٠٧-٦٣٣ هَ . ق .) مصاف داد و مغلوب شد و خود را در آب سند غرق نمود، خزاین و بقایای حشم او که از جمله ٔ ایشان عین الملک و برادرش بهاءالملک حسن و عوفی مصنف کتاب لباب الالباب بود به خدمت شمس الدین التتمش پیوستند. التتمش عین الملک را وزیر پسر خود رکن الدین فیروزشاه نمود. و بعد از این تاریخ یعنی ٦٢٥ هَ . ق . چیزی از احوال او معلوم نیست . سدیدالدین محمد عوفی، کتاب لباب الالباب خود را بنام این شخص تصنیف کرده است . (از تعلیقات سعید نفیسی بر لباب الالباب عوفی ج ٢ ص ٥٦٢).