عین انی

عین انی . [ع َ ن ِ اُ نا ] (اِخ ) موضعی است . (از منتهی الارب ). وظاهراً همان «عین انا» است . رجوع به عین انا شود.

عینانی . [ ع َ ] (ص نسبی ) این کلمه بصورت جمع(عینانیان ) در بیت ذیل از فردوسی در برخی از نسخ شاهنامه آمده است که ظاهراً ساکنان عینان منظور است . و در برخی نسخ دیگر «غسانیان » ضبط شده است : ز عینانیان طائر شیردل که دادی فلک را به شمشیر دل . رجوع به عینان شود.