عین قبول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عین قبول . [ع َ / ع ِ ن ِ ق َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) یا به عین قبول . چشم پذیرش . نظر قبول . دیده ٔ قبول : در عین قبول تو خرد را یک رنگ نموده کفر و ایمان . خاقانی . ای مرد دشمنان چه سگ و دوستان چه خاک آنجا که حق به عین قبولت کند نظر. خاقانی .