عین محیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عین محیر. [ ع َ ن ِ م ُ ح َی ْ ی َ ] (ترکیب وصفی، اِمرکب ) به اصطلاح خوشنویسان، نوعی است از حرف عین . عین لعلی . (از آنندراج ) (از غیاث اللغات ) : طغراکشان قطعه ٔ یاقوت حسن او عشق مرا به عین محیر نوشته اند. محمدسعید اشرف (از آنندراج ).