عین منعل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عین منعل . [ ع َ ن ِ م ُ ن َع ْ ع َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در اصطلاح خطاطان، عین منعل یا عین نعلی، عین اول است که بدینگونه «عَ » نوشته میشود. نیم دایره ٔ آغاز حرف «ع » در اصطلاح خطاطان . رجوع به تعلیقات سجادی بر دیوان خاقانی و عین شود : گر نه شب از عین عید ساخت طلسمی بخم عین منعل چراست در خط مغرب رقم . خاقانی .