عین کمال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عین کمال . [ ع َ / ع ِ ن ِ ک َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چشم زخم . عین الکمال . رجوع به عین الکمال شود : ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسد عین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد. خاقانی . گفت ای ببسته عین کمال از کمال تو این یک دو مه گشاده رها کن دهان آب . خاقانی .