غابرووه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غابرووه . [ رو وَ ] (اِخ ) نام قصبه ای است در سنجاق طرنوه بلغارستان واقع در ٣٧ هزارگزی جنوب غربی آن نزدیک تنگه ٔ مشهور شبقه و روی نهر یانتره که تابع نهر دانوب است . سکنه ٔ آن ٦ هزار تن است . چند کلیسا و تفرجگاهی دارد. ابزار کاردسازی و کفش دوزی در این قصبه ساخته میشود، نخستین مدرسه ای که مخصوص تدریس زبان بلغاری تأسیس گردیده بسال ١٨٣٥ م . در این شهرک افتتاح یافته است . (قاموس الاعلام ترکی ).