غار و غور

غار و غور. [ غارْ رُ ] (اِ مرکب، از اتباع ) بمعنی هرج و مرج و آشوب و فتنه باشد. (برهان ). ◄ در تداول عمومی، صداهایی که از امعا شنیده میشود. هیاهوئی که در موقع نزاع و مخاصمت می کنند: اینهمه غار و غور مکن، یعنی سر و صدای بی حاصل از خود درمیاور.