غارت گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گَ) [ ع - فا. ] (ص فا.)<BR>۱- کسی که مال مردم را به تاراج برد.<BR>۲- راهزن، دزد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) ۱- کسی که مال مردم را به تاراج برد. ۲- راهزن، دزد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غارت گر. [ رَ گ َ ] (ص مرکب ) دُزد. چپوچی . کسی که مال مردم را به غارت می برد.
واژگان فارسی سره واژهدان
راهزن، چپاولگر، تاراجگر
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی