غارت گر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومغارت گر. [ رَ گ َ ] (ص مرکب ) دُزد. چپوچی . کسی که مال مردم را به غارت می برد.مترادفها و واژههای مرتبطچپاولگر، چپوچی، دزد، راهزن، سارق، طرار، عیار، یغماگرواژه قبلی: غارت کردنواژه بعدی: غارت گری