غارت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غارت . [رَ ] (ع اِمص ) غارة. تاراج . چپو. چپاول . تالان . چپو کردن . به چپاول بردن . تالان کردن . ج، غارات . تاخت و تاراج و نهب و ریسمان نیک بافته . ◄ (ص ) تاراج کننده . (منتهی الارب ) (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).