غارور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غارور. [ غارْوَ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان چهارفریضه ٔ بخش مرکزی شهرستان بندر انزلی در دوهزاروپانصدگزی باختر بندر انزلی، کنار شوسه ٔ انزلی به آستارا. جلگه ای، معتدل، مرطوب، مالاریائی، دارای ٦٠٠ تن سکنه شیعه، زبان مادری گیلکی . آب آن از چاه . محصول آنجامختصر صیفی است . شغل مردان صید ماهی و صنایع دستی زنان حصیربافی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).