غاشیه بافان ریش

غاشیه بافان ریش . [ ی َ / ی ِ ن ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از مردمان مسخره . (غیاث ). کنایه از مردمان درازریش، چه گوئیا اینها ریشی دارند که از آن غاشیه توان بافت . (آنندراج ). ◄ یا کنایه از خادم و مزدور ریش از این جهت که اکثر اوقات به آرایش و پیرایش ریش مشغول می باشند. (آنندراج ).