غافق

غافق . [ ف ِ ](اِخ ) حصن ٌ بالاندلس من اعمال فحص البلوط. (معجم البلدان ). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود. شهری است در اندلس، جایی با نعمت بسیار و آبادانی و تجارت و هوای معتدل . (از حدود العالم ). نام شهر مرکزی رستاق اسقفه در اندلس . (حلل السندسیة ج ١ ص ٤٧ و ٢٠٥). ◄ و غافق ایضاً قصر قرب طرابلس . ذکره البجانی فی رحلته . (تاج العروس ).

غافق . [ ف ِ ](اِخ ) بطنی از ازد، و هو غافق بن العاص بن عمروبن مازن بن ازد، و قیل هو غافق بن الشاهدبن ازدبن عدنان ؛ غافقی منسوب به وی . کذا فی منتهی الارب، و در تاج العروس آمده : هو ابن الشاهدبن عک بن عدنان بن عبداﷲبن الازد والیهم نسب الحصن و لهم خطة بمصر ایضاً، و یقال بل هو غافق بن الحرث بن عک بن الحرص بن عدنان . غافق بن الشاهدبن علقمه، من عک، من القحطانیة: جد جاهلی، کان من بنیه وزراء و امراء فی الاسلام . (الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٧٥٦). و منهم (من اهل الاندلس ) من ینتسب الی غافق بن عک بن عدنان بن رزان بن الازد. و قد یقال عک بن عدنان بالنون فیکون اخامعدبن عدنان و لیس بصحیح . قال ابن غالب : من غافق : ابوعبداﷲبن ابی الخصال الکاتب، و اکثر جهات شقورة ینتسبون الی غافق . (الحلل السندسیة ج ١ ص ٢٩٦).