غالاطیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غالاطیا. (اِخ ) گالاسی . ناحیتی در آسیای صغیر که توسط گل ها اشغال شد (٢٧٨ ق .م .) و در ٢٥ ق .م . مطیع رومیان گردید: والنبات الذی ینبت بقیادوقا (قبادوقیا) و بالبلاد التی یقال لها عالاطیا (غالاطیا) التی به آسیا... (ابن البیطار: حرمل ) تکون (زبد البحیرة) بالبلاد التی یقال لها عالاطیا (غالاطیا) و هی بلاد الافرنج (ابن البیطار: زبدالبحیرة) و رجوع به ابن البیطار ذیل اسطوخودوس و به ترجمه ٔ لکلرک (همین مورد) شود.