غالب دده

غالب دده . [ ل ِ دَ دَ ] (اِخ ) شیخ محمد اسعد. یکی از شعرای پرشور متأخران عثمانی و مشایخ طریقت مولوی است و در مولویخانه ٔ غلطه پوست نشین و پدرش مصطفی رشید افندی از کتاب معروف بود. وی بسال ١١٧١ هَ . ق . در استانبول تولد یافت و مدتی به منشی گری دیوان همایون پرداخت و ضمناً بطریقت مذکور انتساب یافت و به قونیه عزیمت کرد، و در آنجا و استانبول در مولویخانه ٔ ینی قپوچله ٔ خود را تکمیل نمود و بتدریج بمشیخت آن فرقه رسید و بسال ١٢١٣ درگذشت . دیوانی مرتب و آثار دیگر بیادگار گذاشته است . از اوست : کیم قادر علاج ایله مگه ٔحکم قدر در تاریخی ایمش غالب زارک اثر عشق . (قاموس الاعلام ترکی ).