غالب ظن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غالب ظن . [ ل ِ ب ِ ظَن ن ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غالب الظن . ظن غالب . گمان غالب : و غالب ظن آن است که خبری بیرون نیاید. (کلیله و دمنه ). من بر از باغ امیدت نتوانم خوردن غالب الظن و یقینم که تو بیخم بکنی . سعدی (طیبات ). به حسن و قامتت سروی درآفاق مپندارم که باشد غالب الظن . سعدی (خواتیم ).