غالیه زلفین

غالیه زلفین . [ ی َ / ی ِ زُ ] (ص مرکب ) کسی که زلف مجعد اوبرنگ غالیه باشد. آنکه موی مجعد وی سیاه باشد. رجوع به غالیه زلف، غالیه جعد و غالیه موی شود : ای غالیه زلفین ماه پیکر عیار و سیه چشم و نغز دلبر. خسروی . نوک کلک شاه راحورا به گیسو بسترد غالیه زلفین حورا برنتابد بیش ازین . خاقانی .