غامدی

غامدی . [ م ِ ] (ص نسبی ) نسبت به غامد است که بطنی از ازد بوده اند. (از انساب سمعانی ).

غامدی . [ م ِ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن عماربن سوادة مخرمی غامدی مکنی به ابوجعفر. از مردم بغداد نزیل موصل بوده و از اهل فضل و دانش بشمار میرفته است . حدیث را نیک حفظ میکرده ودر این باره محفوظات بسیاری داشته است . وی از عیسی بن یونس و سفیان بن عیینه و دیگر محدثان معاصر آنان روایت کرده است . غامدی به بارزگانی اشتغال داشته و بارها به بغداد سفر کرده و در آن شهر با حفاظ بمعاشرت میپرداخته و با آنان در این دانش بحث و روایت میکرده است . و گروهی از محدثان مانند: علی بن حرب موصلی و یعقوب بن سفیان نسوی و علی بن عبدالعزیز بغوی و جعفر فریانی و محمدبن محمد باغندی از وی روایت دارند. و حسین بن ادریس قروی از وی کتابی در باره ٔ علل حدیث و معرفت شیوخ روایت کرده است . و غامدی خود حکایت کرده که از معافابن عمران درخواست کردم که در اینجا (موصل ) چند درهم بتو میدهم و آنها را در بغداد از تو باز میگیرم تا در آنجا بخرید مشغول شوم و اشیائی برای داد و ستد فراهم آورم و آنها را در موصل بفروشم . وی گفت : مگر مسئله را ترک گفته ای ؟ من پاسخ او را نفهمیدم و بار دیگر درخواست خویش تکرار کردم . معافا گفت : رفتن توبه بغداد و ورود بدان شهر از این درخواستی که میکنی بر من گران تر و سخت تر است . و ابوزکریا یزیدبن محمدبن ایاس ازدی در کتاب طبقات العلماء آورده است که : محمدبن عبداﷲبن عمار غامدی ازدی از عالمان موصل بود و در حدیث مردی فهیم بشمار میرفته و حدیث را تعلیل میکرده و بمنظور گردآوری آن به سیر و سیاحت در بلاد میپرداخته است . وی از هیثم و سفیان بن عیینه و عبداﷲبن ادریس و محمدبن فضیل و عیسی بن یونس و ابواسامه و یحیی بن سعید قطان وکیعبن جراح و عبدالرحمن بن مهدی و ابومعویه سماع کرده است . ولادت وی بسال ١٦٢ و وفاتش در سال ٢٤١ هَ . ق . بوده است . و ابوعبدالرحمن نسائی گفته است : محمدبن عبداﷲبن عمار موصلی مردی ثقه و صاحب حدیث است . (از انساب سمعانی برگ ٤٠٥ ب و برگ ٤٠٦ الف ).