غبار آسیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبار آسیا. [ غ ُ رِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گردی که از آسیا خیزدوقت آس کردن . نبغ. نباغ . (منتهی الارب ) : تا دل من آس شد در آسیای عشق او هست پنداری غبار آسیا بر سر مرا. میرمعزی (از آنندراج ). و رجوع به غبارالرحی شود.