غبارآلود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبارآلود. [ غ ُ ] (ن مف مرکب ) غبارآلوده . آلوده به غبار. گردناک . دارای غبار: مُغبر. اغبر. غبراء. مقتم : شده شیرین در آن راه از بس اندوه غبارآلود چندین بیشه و کوه . نظامی . قدم گرچه غبارآلود دارم به دیدار تو دل خشنود دارم . نظامی .