غبر
/vâže/
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
غبر. [ غ ُب ْ ب َ ] (ع اِ) ج ِ غابر. رجوع به غابر شود. ◄ غبر الشی ٔ؛ بقیته . ج، غبرات . و غبراللیل ؛ مآخیره . و غُیَّرالحیض ؛ بقایاه . (قطر المحیط).
غبر. [ غ ُ ب َ ] (اِخ ) ابن غنم بن حبیب بن یشکربن بکربن وائل به راصح . غبری منسوب به وی، تزوج غنم رقاش بنت عامر فقیل له کبیرةُ فقال لعلی الغبرمنها ولداً فلما وُلِد له سمی به . (منتهی الارب ).
غبر. [ غ َ ب َ ] (اِخ ) نام مردی است . (آنندراج ) (منتهی الارب ).