غبریل
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبریل . [ غ َ ] (اِخ ) میخائیل بن یوحنابن عبداﷲبن غبریل الشبابی المارونی اللبنانی . مدرس بیان و ریاضیات در مدرسة اللبنانیة در قرنة شهوان . او راست : ١- آداب البشر فی الصغر و الکبر. ٢- اساطیر الاولین . ٣- ترجمة المطران یوسف الزغبی . ٤- تشعب الامم بعدالطوفان . ٥- مشهدالکائنات فی الخالق و المخلوقات . (معجم المطبوعات ج ٢ چ مصر ١٩١٢ م . صص ١٤٠٦ - ١٤٠٧).