غدفل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غدفل . [ غ ِ دَ ] (ع ص ) ج، غدافِل . تأنیث آن غدفلة.مرد بلندبالا. ◄ قوی جثه ٔ تمام اندام . (منتهی الارب ) (آنندراج ). غِدفن . (منتهی الارب ). رجوع به غدفن شود. ◄ زندگانی فراخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ جامه ٔ کهنه، و منه المثل : «غرّنی بُرداک من غدافِلی »؛ قاله رجل سأل رجلاً ان یکسوه فوعده فألقی خلقانه فلم یکسُه ُ. (منتهی الارب ).