غذشفردری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غذشفردری . [ غ ُ ذَ ف َ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به غُذَشفَردَر. (انساب سمعانی ).
غذشفردری . [ غ ُ ذَ ف َ دَ ری ی ] (اِخ ) ابوحفص عمروبن حسین غذشفردری بخاری . وی از ابوسلیمان محمدبن منصور بلخی و سلیمان بن داود هروی حدیث روایت کرد. از او در بلخ حدیث شنیده شده، و ابوحفص احمدبن القسم بن محمدبن عمر البخاری از او روایت دارد. وی به صفر سال ٣٢٤ هَ .ش . درگذشت . (انساب سمعانی ورق ٤٠٦ ب ).