غران/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(غُ رّ) ۱- (ص فا.) آواز گران و مهیب برآورنده. ۲- (ق.) در حال غریدن، فریادکنان.مترادفها و واژههای مرتبطغرشکنان، غرندهواژه قبلی: غرامت کشیدنواژه بعدی: غراورنگ