غربة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غربة. [ غ ُرْ رَ ب َ ] (اِخ ) چشمه ٔ آبی نزدیک کوهی، و گاهی این کلمه را به تخفیف گویند. (منتهی الارب ). آبی است نزدیک کوه غُرَّب . (از معجم البلدان ).
غربة. [ غ ُ رَ ب َ ] (اِخ ) تخفیفی است از غُرَّبَة. (از منتهی الارب ). رجوع به غُرَّبَة شود.
غربة. [ غ َ رَ ب َ ] (اِخ ) یکی از دروازه های بزرگ دارالخلافه در بغداد است که آن را به علت داشتن غربة (درخت ) به همین نام خوانده اند. بعض از روات بدانجا منسوبند از آن جمله : ابوالخطاب نصربن احمدبن عبداﷲبن البطر الغربی است . (از معجم البلدان ).