غرت و غراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرت و غراب . [ غ ُ ت ُغ ُ ] (ترکیب عطفی، ص مرکب ) در تداول فارسی زبانان آنکه زیر بار منت هیچکس رفتن نخواهد. سخت غره به خویش .متکبر: شیرازیها غرت و غرابند. رجوع به غراب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرت و غراب . [ غ ُ ت ُغ ُ ] (ترکیب عطفی، ص مرکب ) در تداول فارسی زبانان آنکه زیر بار منت هیچکس رفتن نخواهد. سخت غره به خویش .متکبر: شیرازیها غرت و غرابند. رجوع به غراب شود.