غرقه به خون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرقه به خون . [ غ َ ق َ / ق ِ ب ِ ] (ص مرکب )فرورفته به خون . درخون فرورفته . خون آلود : از اسب اندرافتاد آنگه نگون به خواری و زاری و غرقه به خون . فردوسی . دادگرا فلک ترا جرعه کش پیاله باد دشمن دل سیاه تو غرقه به خون چون لاله باد. حافظ.