غرقه گشتن

غرقه گشتن .[ غ َ ق َ / ق ِ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) غرقه شدن . غرق گشتن . در آب فرورفتن . خفه شدن در آب و مردن : دلش غرقه گشته به آز اندرون پراندیشه بنشست با رهنمون . فردوسی . دل خاقانی از این درد، برون پوست بسوخت وز درون غرقه ٔ خون گشت و خبر کس را نی . خاقانی . خاک من غرقه ٔ خون گشت مگریید دگر بس کنید از جزع ار اهل جزائید همه . خاقانی . آشنایان ره عشق در این بحر عمیق غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده . حافظ.