غره

(غَ رِّ) [ ع. غره ] ۱- (مص م.) گول زدن. ۲- (مص ل.) فریفته شدن. ۳- (اِمص.) بی - خبری، غفلت. ۴- (ص.) فریب خورده. ۵- گستاخ، مغرور.

(غُ رِّ) (اِ.) ۱- صدای رعد یا غرّش جانوران درنده. ۲- فریاد سهمناک.

(غُ رَّ) [ ع. غره ] (اِ.) ۱- پیشانی. ۲- ماه نو. ۳- برگزیده و پسندیده از هر چیز. ۴- بزرگ و مهتر قوم. ۵- اول هر چیز.