غرور

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(غُ) [ ع. ] ۱- (مص م.) فریب دادن. ۲- (مص ل.) به خود بالیدن. ۳- (اِمص.) تکبر، نخوت. ۴- فریفتگی. ؛~ ملی احساس سربلندی و افتخار نسبت به فرهنگ و توانایی‌های ملت خویش.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تفاخر، تفرعن، تکبر، خودخواهی، خودبزرگ‌بینی، خودپسندی، خودبینی، خودستایی، خویشتن‌بینی، فخر، کبر، منیت، نخوت جوش ≠ خضوع