غروس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غروس . [ غ ُ ] (ع مص ) مصدر غَرَس، به معنی قلمه کردن . قلمه زدن . خواباندن (مثلاً شاخه ٔ مو را). غِراس . غِراسه . (دزی ج ٢ ص ٢٠٦).
غروس . [ غ ُ ] (ع اِ) ج ِ غَرس . جج، غروسات . (دزی ج ٢ ص ٢٠٦). رجوع به غَرس شود.