غرچه

(غَ چِ) (ص.) ۱- بی غیرت، دیوث. ۲- ابله. ۳- ناتوان در مردی.

(~.) ۱- (ص.) اهل غرجستان. ۲- (اِ.) نوایی است در موسیقی قدیم.