غریب آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غریب آباد. [ غ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کتول بخش علی آباد شهرستان گرگان که در ٢٤هزارگزی جنوب باختری علی آباد واقع است . کوهستانی و سردسیر است و سکنه ٔ آن ٥٠ تن و شیعه ٔ فارسی زبانند، آب آن از چشمه سار تأمین می شود و محصول آنجا غلات و حبوبات می باشد و شغل اهالی زراعت و گله داری است و صنایع دستی زنان کرباس و شال بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣). رجوع به ترجمه ٔ سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد تألیف رابینو ص ١٧١ شود.
غریب آباد. [ غ َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان لادیز بخش میرجاوه ٔ شهرستان زاهدان، که در ٢٤هزارگزی جنوب باختری میرجاوه و ٦هزارگزی باختر راه فرعی میرجاوه به خاش قرار دارد. سکنه ٔآن ٤٩ تن می باشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).