غریب محله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غریب محله . [ غ َ م َ ح َل ْ ل ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان یخکش بخش بهشهر شهرستان ساری که در ٢٤هزارگزی جنوب خاوری بهشهر قرار دارد. محلی کوهستانی و جنگلی است و هوای آن معتدل مرطوب است و سکنه ٔ آن ٦١٠ تن هستند که شیعه اند و به زبان مازندرانی و فارسی سخن می گویند. آب آن از چشمه و رودخانه ٔ بارکلا تأمین می شود و محصول آنجا غلات و ارزن است . و شغل اهالی زراعت و گله داری بوده و صنایع دستی زنان کرباس و شال بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣). رجوع به ترجمه ٔ سفرنامه ٔ مازندران رابینو ص ١٦٣ شود.