غریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غریة. [ غ َ ری ی َ ] (اِخ ) قریه ای است از اعمال زُرع از نواحی حوران . یعیش بن عبدالرحمن بن یعیش الضریر غروی بدانجا منسوب است . (از معجم البلدان ).
غریة. [ غ ُ رَی ْ ی َ ] (ع اِمصغر) مصغر غرا (سریشم، هرچه چیزی را بدان بیالایند). (از معجم البلدان ). رجوع به غرا شود.
غریة. [ غ ُ رَی ْ ی َ ] (اِخ ) آبی است مر غنی را. (منتهی الارب ). آب فراوانی است متعلق به قبیله ٔ غنی و نزدیک جبلة قرار دارد. (از معجم البلدان ). در معجم البلدان همین شرح برای غزیه (به زاء معجمه ) نیز آمده است .