غزغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غزغان .[ غ َ ] (ترکی، اِ) دیگ طعام پزی . غزغن . غزغند : و هرسال به بهانه ٔ ایلچیان چندین هزار زیلو و جامه ٔ خواب و غزغان و اوانی و آلات مردم میبردند. (تاریخ غازانی چ انگلستان ص ٢٥٠). زیلو و جامه ٔ خواب و غزغان و دیگر آلات از خانه ٔ مردم جهت ایلچیان برگرفتندی . (تاریخ غازانی ص ٣٥٦). رجوع به غزغن و غزغند شود.