غسم

غسم . [ غ َ س َ ] (ع اِ) سیاهی و آمیزش تاریکی . تاریکی شب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). السواد و اختلاط الظلمة. (اقرب الموارد). به قول ابن سیدة مراد تاریکی شب است . (از تاج العروس ) ◄ گَرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). هبوة. (اقرب الموارد). ◄ تیرگی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). غبرة. (اقرب الموارد). ◄ (مص ) تاریک گردیدن شب . (منتهی الارب ). غسم اللیل ؛ اظلم . (قطر المحیط).

غسم . [ غ ُ س َ ] (ع اِ) ابرپاره . اغسام مثله، یقال : فی السماء غسم و اغسام ؛ ای قطع من السحاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). پاره ای ابر. (از اقرب الموارد).