غشانة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غشانة. [ غ ُ ن َ ] (ع اِ) بیخ درخت گرده آمده بعد بریدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) . کرابة پس از بریدن (کرابه، خرما که از بیخ شاخ چینند بعد درو). (از اقرب الموارد) (تاج العروس ) (قطر المحیط). دانه های تک خرما که پس از بریدن خوشه، آنها را می چینند. (ناظم الاطباء).