غشدانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غشدانی . [ غ ُ نی ی ] (اِخ ) غالب بن حسن بن خلف بن حیویةبن یماح بن یحیی . محدث است واز اسماعیل بن حاتم روایت کند. (از انساب سمعانی ).
غشدانی . [ غ ُ نی ی ] (ص نسبی ) منسوب است به غشدان که از قرای سمرقند است . (از انساب سمعانی ).