غشقدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غشقدان . [ غ َ ش َ ] (اِ) در دیوان البسه ٔ نظام قاری (ص ١٧٦) چنین آمده : زنانش به روی غشقدان کشند غلافش بر آئینه زانسان کنند. و نیز در ص ٧٠ آمده : غشقدان راسر آن خاتون زمانی برنمیگیرد که گیتی بوی مشک و لادن و عنبر نمیگیرد. معنی غشقدان معلوم نشد و در فهرست لغات دیوان مذکور نیز معنی نشده است .