غضیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غضیة. [ غ َض ْ ی َ ] (ع ص ) مؤنث غضی . ج، غضایا. یقال : ابل غضیة و غضایا. (منتهی الارب ). یقال : بعیر غَض و ناقة غضیة. (اقرب الموارد). شتر دردشکم رسیده از خوردن غضا. (آنندراج ). رجوع به غَض و غَضی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غضیة. [ غ َض ْ ی َ ] (ع ص ) مؤنث غضی . ج، غضایا. یقال : ابل غضیة و غضایا. (منتهی الارب ). یقال : بعیر غَض و ناقة غضیة. (اقرب الموارد). شتر دردشکم رسیده از خوردن غضا. (آنندراج ). رجوع به غَض و غَضی شود.