غطوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غطوان . [ غ َ طَ ] (ع اِمص ) عزت و بسیاری مال ؛ المنعة و الکثرة. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ انه لذوغطوان ؛ او صاحب منعت (عزت ) و صاحب بسیاری مال است . (منتهی الارب ). انه لذوغطوان ؛ ای منعة و کثرة. (اقرب الموارد) (قطر المحیط).