غفیلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غفیلة. [ غ ُ ف َ ل َ] (ع اِ) نام نمازی است از نمازهای نافله که میان نماز مغرب و عشاء خوانده میشود، و آن دو رکعت است . دررکعت اول پس از حمد این آیات را میخوانند: «و ذاالنون اذ ذهب مغاضباً فظن ان لن نقدر علیه فنادی فی الظلمات أن لااله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین . فاستجبنا له و نجیناه من الغم و کذلک ننجی المؤمنین »(قرآن ٨٧/٢١ و ٨٨). و در رکعت دوم بعد از حمد این دعا را میخوانند: «اللهم انی اسئلک بمفاتح الغیب التی لایعلمها الا انت أن تصلی علی محمد و آله و اَن تفعل بی کذا و کذا (به جای این کلمه حاجت ذکر میشود) اللهم انت ولی نعمتی القادر علی طلبتی تعلم حاجتی فأسئلک بحق محمد و آله علیه و علیهم السلام لما قضیتها لی ». رجوع به مفاتیح الجنان چ ١٣٦٠ هَ . ق . ص ١٨ شود.
غفیلة. [ غ ُ ف َ ل َ ](اِخ ) بنت عامر. رجوع به غفیلة (بطنی از عرب ) شود.
غفیلة. [ غ ُ ف َ ل َ ](اِخ ) ابن قاسط. رجوع به غفیلة (بطنی از عرب ) شود.