غلات
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(غُ) [ ع. غلاه ] (ص.) جِ غالی. ۱- از حد درگذشتگان. ۲- کسانی که در عقاید مذهبی غلو کنند و از حد درگذرند: «علی اللهیه از غلاتند.»
(غَ لّ) [ ع. ] (اِ.) جِ غله ؛ دستهای از گیاهان تیره گندمیان که دانههای برخی از آنها را آرد کنند.